Een grenen kist met gegroefd timmerwerk...
en met de hand gesmede scharnieren in de vorm van tulpenknoppen.
Buffet uit notelaar, uit de 16e eeuw, Frans.
Versieringen met hermen en cartouches in de vorm van griffioenen...
spijtig genoeg verfraaid in de 19e eeuw.
Een paar kasten uit eikfineer in Vlaamse stijl.
Het bovenste deel met twee deuren met antropomorfe figuren en kariatiden.
Is er iets, Mr Oldman?
Is 't iets belangrijks?
Als u mij dit zou aanbieden, zou ik erg blij zijn.
Dat object herinner ik mij niet meer. - Het lijkt 'n stuk beschimmeld hout...
maar vroeger zat er onder de schimmel vast 'n schilderij.
Goedenavond. Hoe gaat 't? - Zeer goed.
De directie en 't personeel van Steirereck willen u feliciteren.
Een fijne verjaardag, Mr Oldman.
Dit jaar koos onze chef een oud dessert uit de renaissance...
een crème met bittere amandelen.
Smakelijk.
Was 't niet naar uw zin, Mr Oldman?
Integendeel. Maar mijn verjaardag is morgen.
Het is 22.35 uur en ik ben erg bijgelovig.
Doe alsof ik 't aanvaard heb.
Tot overmorgen.
De directeur van de musea van het Vaticaan zou graag hebben dat u 'm belt.
Vast voor 't reliquiarium van Cellini. - Het verslag is klaar.
Er zijn veel geschenken. Wat doe ik ermee?
Ik houd ze allemaal, behalve de gsm's. - Slechts één dit jaar.
Ze weten dat ik ze haat.
Tenzij u uw gewoonten heeft veranderd, moet u die zelf beantwoorden.
Het eerste telefoontje op uw verjaardag.
De traditie...
Ik wil uw tijd niet verspillen.
Wie is dit? - Claire Ibbetson, alweer.
Hang niet op, alstublieft. Bent u de secretaris?
U kan met mij praten, dat is hetzelfde.
Ik ken niemand... Ik ben alleen.
Sorry, we zijn geen liefdadigheidsinstelling.
Ik druk me niet goed uit. Ik praat niet vaak met mensen.
U heeft veel geluk: praten met mensen is erg gevaarlijk.
Maar u heeft mij opgebeld, dus u neemt 't risico.
Het gaat om de meubels van m'n ouders. Ze...
Zo'n jaar geleden... Snapt u wel?
Ik begrijp u. - Bezittingen van 'n grote...
Er werd mij altijd gezegd dat ze 'n grote waarde hadden...
Zeer zeldzame stukken, zoals schilderijen. Helaas heb ik geen foto's...
En dan?
Om eerlijk te zijn, weet ik 't nog niet, maar ik had graag 'n...
Het gaat me te boven. Wat is 't woord? - Schatting?
Daarom vroeg ik Mr Oldman om 'n afspraak.
Had Mr Oldman al 't genoegen u te kennen?
Nee. Hij kent mij niet.
Maar ik weet heel veel over hem.
Zijn assistenten doen de eerste schattingen. Ik schakel u door.
Misschien was ik niet duidelijk. Ik wil Mr Oldman persoonlijk spreken.
Mr Oldman doet nooit de eerste schattingen.
Voor hij stierf, zei m'n vader dat als ik zou verkopen...
ik de verkoop moest toevertrouwen aan hem. De beste naar zijn zeggen.
Verkocht. Dames en heren, ik heb 't genoegen u kavel 231 voor te stellen.
Een verlengde telescoop van de Italiaanse geleerde Galileo.
En hij werkt nog steeds perfect.
Kunnen we het bieden starten op 1 miljoen euro?
1.100.000. - 1.100.000.
1 .200.000. 1 .300.000.
1 .400.000 aan de telefoon.
1 .500.000 in de zaal. 1 .600.000.
1 .700.000. 1 .800.000.
1 .900.000. 2 miljoen euro. 2 miljoen.
Gezondheid. Was dat 'n bod?
2 miljoen euro.
2. 100.000. 2.300.000 aan de telefoon.
2.500.000. 2.700.000.
2.700.000. Wie gaat eroverheen?
Dat is 't? 2.700.000.
Verkocht. Gefeliciteerd, meneer.
Kavel 232. Leerling van Boris Grigoriev. Dorst.
Olie op doek, 60 x 70. Aan de hoogste bieder.
1000 euro. 2000 euro.
3000 euro. 4000 euro.
5000 euro online.
6000. 7000.
8000 euro. 9000 aan de telefoon.
10.000 in de zaal. 11 .000 online. 12.000. 13.000 online.
14.000. 15.000. Dit is niet goed voor m'n nek.
15.000 euro.
20.000. 20.000 euro. Wie biedt meer? Verkocht.
Prachtig, niet?
Ja, inderdaad. - Er ontgaat je niets, hè?
Wie is 't echt? - Jansky.
Een Rus die stierf voor z'n 40e. Een bijzondere landschapschilder.
Maar naast z'n mooie landschappen schilderde hij drie portretten.
Slechts drie in z'n hele leven.
Dit is er een van.
Het is het dubbele.
Hoelang kennen wij elkaar al? - Al 'n hele tijd.
Keer op keer hebben we succes gehad.
Herinner je je Emil Hansen? Jij wist dat hij zou doorbreken.
Het portret van z'n moeder voor 'n lied.
Onder de neus van 'n bende idioten vandaan.
Het is vast 'n fortuin waard. - Je lijkt verbitterd dat je niet meer kreeg.
Hadden jij en ik 't ooit over geld? - In alle eerlijkheid, nee.
Wat voor jou eerlijk leek, was 't altijd voor mij.
Het belangrijkste is dat jij tevreden bent.
Van één ding heb ik spijt: dat ik je niet kon overtuigen...
dat mijn schilderijen 'n groot talent weerspiegelen.
De liefde voor de kunst en 't schilderen zelf maken van 'n man nog geen artiest.
Je moet 'n innerlijk mysterie hebben en dat had je nooit, Billy.
Je hebt gelijk, het dubbele was niet genoeg.
36 jaar in 't vak
en niemand liet me ooit 40 minuten wachten in de regen.
Het is een schande, 't is onbeleefd. - Ik belde naar uw kantoor...
Het valt niet goed te praten. Blijf uit mijn buurt. Begrepen?
Niemand nam op en ik heb uw gsm-nummer niet.
Ik heb geen gsm.
Miss Ibbetson aan de lijn. - Zeg dat ze oprot.
Ze huilt, ze klinkt wanhopig. - Net goed.
Op weg naar u werd ze aangereden. - Spijtig, maar 't is niet mijn probleem.
Ze lag bewusteloos in 'n plas bloed toen de ziekenwagen aankwam.
Goed, verbind haar door.
Vergeef me. Ik wou absoluut niet onbeleefd zijn.
Niets ernstigs? - Nee, gelukkig niet.
Morgen mag ik naar huis. - Goed.
Ik wens u 'n spoedig herstel toe. - Gaat u akkoord met 'n nieuwe afspraak?
Alstublieft.
Oké, maar ik stuur 'n assistent.
Dezelfde als die waarmee ik gesproken heb?
Hoezo? - Ik kan 't niet uitleggen...
Maar ik wist direct dat die stem van u was, Mr Oldman.
Verrassend, niet? We zullen 't hele gezicht kunnen restaureren...
een deel van de jurk en links achteraan.
Niet te geloven, maar hoe raadde Mr Oldman...
Welke periode? - Te vroeg om dat te zeggen.
Mr Oldman zal dat misschien sneller en beter oplossen dan wij.
Het is namaak. - Hoe kan dat? Het is mooi.
Ik zei niet dat 't lelijk was. Het is niet authentiek.
Na 'n eerste analyse dachten we dat 't van voor de 17e eeuw was.
Of zelfs nog ouder. - Het zal iets waard zijn.
Het is van Veliante, de bekende oplichtster uit de 16e eeuw.
Ze kopieerde de meesterwerken van die tijd...
zonder ze te tekenen, want ze was 'n vrouw.
Ze bracht een code aan verborgen in de plooien van gordijnen
of, in dit geval, in de blik.
De lichtbundel in de iris is de 'V' van Veliante.
Het is iets waard, maar niets vergeleken bij 't origineel.
Bent u Mr Oldmans assistent? - Ja.
Ik ben Fred, de conciërge. Volgt u mij.
Kom binnen, alstublieft. - Dank u.
En Miss Ibbetson?
Miss Ibbetson verontschuldigt zich, maar ze kreeg koorts gisteravond.
Ze had me moeten bellen, dan had ik mijn tijd niet verspild.
Doe haar de groeten.
Ze wil graag dat u de schatting doet. Ze vroeg mij u in 't huis rond te leiden.
Alles staat te uwer beschikking. Volg mij.
Miss Ibbetson hoopte uw baas te zien.
Maakt niet uit, aangezien ook zij niet gekomen is.
Oké. Wij, de arme drommels, kunnen sneller werken.
Sorry voor de wanorde.
Het huis is geheel vervallen sinds de dood van haar ouders.
We gaan naar boven.
Hoelang zijn de eigenaars dood?
Je zou denken dat 't eeuwen geleden is, maar 't is pas 'n jaar.
Eerst Mrs Ibbetson, en 45 dagen later Mr Ibbetson.
Kijkt u maar rustig rond.
Ik doe de gordijnen open.
Er zijn te veel ramen in dit vertrek.
Wat 'n stof.
Hoeveel broers en zussen heeft ze? - Geen. Ze is enig kind.
Is ze getrouwd? - Nee.
Was ze getrouwd? - Nee.
Ik denk dat ze zelfs geen vriend heeft.
Grootouders, tantes, ooms, aanverwanten?
Geen. Voor zover ik weet is Miss Ibbetson alleen.
Zoveel kamers. Ik heb ze nooit allemaal kunnen tellen.
Waren er andere schattingen vóór mij? - Nee. U bent de eerste.
Miss Ibbetson is dol op dit huis, misschien te dol.
Ze zou alles willen houden, maar dat kan niet. Het rijk stort in.
Een vrouw alleen kan dit niet aan.
Gaat ze 't huis ook verkopen?
Dat weet ik niet. Misschien 'n deel. Ze zal niet alles weg doen.
Wat doet Miss Ibbetson voor de kost? - Dat weet ik niet.
Ik had alleen contact met haar ouders.
Mag ik de kelders zien? - Deze kant op.
Er zijn veel treden.
Gaat u maar.
Ik begrijp er niets van.
Zolang ik je ken, gaf je je nooit gewonnen.
Ik zag je gadgets maken uit onopvallend ijzerwerk.
Optische instrumenten, waterklokken...
Zelfs die haardroger die de lokken droogden van Jules Vernes vrouw.
En hier heb je niets over te zeggen?
Ik ben verbaasd dat 'n kunstkenner zich kan laten meesleuren door wat ijzerwerk.
Het is niet 't voorwerp dat mijn nieuwsgierigheid wekt...
maar de tegenstrijdigheid.
Tegenstrijdigheid? - Luister...
Ik vond 't in deze positie, in contact met de vochtige grond.
Maar 't roest zit bovenaan, ver van 't vocht.
Wat betekent dat? - Het ligt er nog niet lang.
Het roestte ergens anders. Of iemand legde 't ondersteboven.
Het is niet meer dan 'n nutteloze oefening deductie.
Dag, Robert, is 't gelukt? - Heb je ooit aan mij getwijfeld?
Het werkt perfect.
En de opname heb ik overgezet. - Je bent 'n genie.
Hoeveel kost het? - Niets.
Wellicht trakteer je me ooit op 'n etentje. - Deal. Mag ik je 'n kus geven?
Ja. En daar ben ik goed in.
Goedenavond.
William-Adolphe Bouguereau: De Geboorte van Venus.
Authentiek.
Umberto Veruda. Wees eerlijk, 1890.
U bent momenteel het onderwerp van gesprek, ik hoopte u op tv te zien.
Ik verschijn niet graag in 't openbaar. Ik sta liever in de schaduw.
In dat opzicht lijken we op elkaar.
Dat betekent niet dat we 't eens zijn. M'n secretaris zocht u overal.
Hoe weet u dat 'n onbekende schilder beroemd zal worden?
Intuïtie. Dezelfde intuïtie die uw intenties in twijfel trekt.
Het spijt me dat ik u die indruk heb gegeven, ik heb u al toevertrouwd...
Zo werkt 't niet.
Er moet 'n getekend contract zijn voor 'n inventaris wordt opgemaakt.
Het is een lang proces en als u zich blijft verbergen...
kunnen we nooit beginnen.
Maak de inventaris op, ik zie u in de villa en we komen tot 'n akkoord.
U heeft mijn woord.
Breng deze naar beneden.
Voorzichtig. - Mr Oldman, dit lijkt Duits.
Oostenrijks. - Wees voorzichtig.
Het is bijna 11 .00 uur. De afspraak was om 08.30 uur.
Als ze zei dat ze kwam, dan komt ze.
De piano hoeft niet gerestaureerd te worden.
Wel gecontroleerd, maar de sleutel ontbreekt.
Hier is hij.
Die was er laatst niet. - Hij lijkt in orde.
Mr Oldman, kan u mij helpen met de bibliotheek?
Italiaans, eerste helft...
Wie brak dit? - Niemand.
Het was al stuk.
Wordt dit deel van 't huis bewoond? - Waarom?
Er zijn dingen veranderd. - Nee, meneer... Het spijt me...
ik weet uw naam niet meer. Ik dacht dat u...
Het maakt niet uit wie ik ben. - Hier woont niemand.
Als uw bazin er tegen de middag niet is...
moet ik alles stoppen en weggaan.
Mr Oldman.
Miss Ibbetson.
Hallo? Mr Oldman?
Mr Oldman, hoort u mij?
Ik weet niet hoe ik mij kan verontschuldigen.
Laat die excuses maar zitten. - Alstublieft.
Ik kan uw bezittingen niet aanraken zonder getekend contract. Duidelijk?
Kan u het achterlaten op de tafel in de hal?
Ik teken het. Ik aanvaard uw voorwaarden.
Ik aanvaard die van u niet.
Ik handel nooit met 't spook van 'n dwaze, oppervlakkige vrouw.
Wees voorzichtig. - Ik begrijp uw ergernis.
Maar geloof me, ik bedoel er niets mee.
Het is een reeks ongelukkige, ongewilde tegenslagen.
Wat is er vandaag gebeurd?
M'n auto werd gestolen. Dat moest ik aangeven bij de politie.
Welk politiebureau? - In 't stadscentrum.
Waar in 't centrum? - Bij 't plein.
Welk plein? - Stop met 't verhoor.
Wie denkt u wel te zijn?
Bent u hier? - Wat bedoelt u?
Bent u hier? - Ik begrijp u niet.
Als u hier bent, kom tevoorschijn en verklaar me dit stomme spel...
want ik ben er niet blij mee.
Bel me na 21 .00 uur, ik zal u alles uitleggen.
Het is hetzelfde materiaal, dezelfde verzorgde afwerking.
Het maakt deel uit van 'n geheel. - Een handtekening, merk of inscriptie?
Ik weet 't niet. Ik verwijderde het roest en de oxidatie op 't andere stuk...
maar kijk: niets.
Ik kan hetzelfde doen met dit, maar momenteel zie ik niets.
Wat heb je gevonden?
De techniek waarmee de kam werd vastgezet in de as is erg oud.
Ik heb nog nooit zoiets gezien. Kijk.
Het dateert uit de 18e eeuw. - We kunnen iets groots op 't spoor zijn.
Kan je raden wat 't is?
Drie stukjes uit 'n mozaïek volstaan niet.
De laatste jaren was 't stel erg ziek. Het huis was al in 'n vreselijke staat.
Mr Ibbetson zei steeds dat ze iets moesten verkopen.
En Miss Claire? Hoe oud is ze?
Ongeveer 27.
Wat kan u mij over haar zeggen?
Niets. Ik had weinig met haar te maken.
Ik ken haar helemaal niet.
En toch was u al 'n tiental jaren in dienst van de Ibbetsons.
Elf, om precies te zijn.
Maar ik had weinig met haar te maken. Ik praatte veel met haar...
continu, maar... - Maar?
Ik heb haar nooit gezien. - Hoe kan dat?
Het is de waarheid. Niet één keer. - Waarom?
Omdat Miss Claire lijdt aan 'n zeer vreemde ziekte.
Hallo? - Goedenavond. Met Oldman.
Ik verwachtte uw telefoontje. - Ik zoek geen ruzie met u...
Sorry voor m'n lompheid. Het geeft niet.
Maar als ik mijn beschikbaarheid bevestig, kan ik niet dulden...
dat deze wansmakelijke grap nog voortduurt.
Ik wou u vragen met alles te stoppen.
Mijn excuses voor de last die ik veroorzaakt heb.
Stuur mij uw factuur. Goedenavond.
Kavel 93. Veliante, Portret van een dame. Eerste helft van de 16e eeuw.
Geïnspireerd op Portret van een jongedame.
Olie op hout, 30 x 40. Openingsbod van 20.000 pond.
22.000. - 22.000.
24.000. 26.000 aan de telefoon.
28.000 in de zaal. 30.000.
35.000. Dank u, meneer. 40.000 aan de telefoon.
45.000 in de zaal.
50.000. 55.000.
60.000. 65.000 aan de telefoon.
70.000. 70.000. Wie biedt meer?
75.000. 80.000 aan de telefoon. Wie biedt meer?
80.000 pond?
90.000 pond.
Wie biedt meer?
Verkocht. Dank u, meneer.
Ik bood ook 90.000. Mr Oldman had dat moeten zien.
Ik denk 't niet. Mr Whistler deed 'n bod van 90.000.
Hij was de enige. - Ze boden tegelijkertijd.
Zij bood als eerste, ik zag 't. - Wat moeten we doen?
Ik ben de grootste Veliante-verzamelaar en ik daag u voor 't gerecht.
Je was te traag, Billy. Je hebt niet op tijd geboden.
Je reageerde te laat. Je hield me niet bij.
Die ouwe tang zat achter mij. Had ik haar gezien, dan had ik geboden.
Je kan 't niet meer.
Misschien gaat 't niet meer zo goed, maar het is niet de eerste keer.
Zo gaat 't nu eenmaal. Maar nooit eerder ging je zo tekeer.
Het was geen kopie van Veliante, maar 'n authentiek werk van Petrus Christus.
Het zal 8 miljoen pond waard zijn.
Allemachtig.
Het spijt me echt.
Maar zelfs toen we Vrouw met een waaier kwijtraakten...
reageerde je niet zo. Wat scheelt er, Virgil?
642.
729.
918.
1011.
1119.
1320.
1404.
Wat zal 't zijn? - 1581.
Thee, alstublieft.
8109.
8725.
Sorry... 8625.
8725.
Kijk uit, idioot.
U heeft gelijk. 8725.
Goed gedaan. - Meneer.
Ik reinigde ze met deze speciale vloeistof en bestudeerde ze nauwkeurig.
En kijk wat ik heb gevonden.
Vaucanson...
Niet te geloven. - Jacques Vaucanson...
bouwer van robots uit de 18e eeuw. - Als student ging mijn thesis over hem.
Niet te geloven.
Eén van z'n meest bekende androïden kon zelfs praten.
Precies. Mensen betaalden om vragen te stellen.
De androïde bewoog z'n hoofd, boog en antwoordde.
Ik wed dat er iemand in zat. Een dwerg misschien.
Zoals Edgar Allan Poe vermoedde in Maelzel's Chess Player.
Hoogstwaarschijnlijk. Maar er was ook een onverklaarbaar mysterie:
De robot van Vaucanson gaf altijd het juiste antwoord.
Natuurlijk bestond er 'n truc om de robot te laten praten...
maar alles wat hij zei was waar.
Breng mij alle stukken en ik zal ze samenvoegen
zoals Vaucanson het deed.
Vast, maar ik verloor de kans om de ontbrekende stukken te verkrijgen.
Ze moeten daar zijn waar u deze vond.
Ik heb slechts 80 procent van de stukken nodig. De rest kan ik zelf maken.
Zo eenvoudig is 't niet.
Het spijt me, m'n vriendin.
Sarah, dit is Mr Virgil Oldman.
Aangenaam.
Wat 'n genoegen. Robert heeft 't vaak over u.
Ik dacht dat jongelui over spannendere onderwerpen praatten.
Eet u een hapje met ons mee? - Erg aardig. Maar 'n andere keer.
We dringen niet aan, maar dat is 'n belofte. Tot ziens.
Annuleer de reis naar New York en vraag de Alphersons hierheen te komen.
Wij belegden de vergadering. - We zijn van mening veranderd.
Is dat 'n probleem? - Oké, Mr Oldman.
Claire Ibbetson heeft gebeld. - Wat wil ze nu weer?
Ze wil u zien om 14.30 uur. - Waar?
In de villa van de Ibbetsons, waar anders?
Ik ben u erg dankbaar voor 't ingaan op de uitnodiging.
Hoe wist u dat ik 't was?
Fred loopt mank, u niet.
Om eerlijk te zijn dacht ik niet dat u nog met mij zou willen praten.
Ik weet dat u mijn excuses niet kan uitstaan. Dat kan ik me voorstellen.
In feite is uw... hoe zal ik 't zeggen?
Spreek rechtuit. Maakt u zich geen zorgen.
Ik ontken niet dat uw grillen irritant worden.
Niet te erg, hoop ik.
Maar ik wou mij verontschuldigen voor... mijn gedrag.
Typisch voor 'n dwaze, oppervlakkige vrouw, zoals u zegt.
Waarom wilt u mij niet ontmoeten?
Het is niets persoonlijks, geloof mij.
Ik betwijfel dat u zaken wil doen met iemand die u zo'n afkeer bezorgt...
dat u hem zelfs niet kan aankijken.
Het uitleggen is niet eenvoudig want u zult mij niet geloven.
Als ik u niet geloofde, zou ik geen verstoppertje met u spelen.
Ik ontmoet niet veel mensen...
Al 'n hele tijd niet meer.
Dat is niet erg.
Iedereen heeft momenten waarop hij liever alleen is.
Ik kom niet meer buiten sinds m'n 15e. - Dat begrijp ik niet.
U begrijpt mij volkomen. Dit is mijn kamer.
Als er iemand in 't huis is, sluit ik me hier op.
Dat heb ik altijd al gedaan, zelfs toen m'n ouders er nog waren.
Ik zag hen bijna nooit. Ik zie niemand.
Maar waarom? - Waarom draagt u altijd handschoenen?
Een kwestie van hygiëne. Wat is 't verband?
U bent bang anderen aan te raken...
u walgt ervan hun voorwerpen aan te raken.
Ik ben bang voor plaatsen met mensen.
Dat lijken mij vergelijkbare persoonlijke keuzes.
U bent dus al twaalf jaar niet meer op straat geweest?
U kent mijn leeftijd dus.
Als kluizenaar leven en 'n conciërge hebben, is niet logisch.
Ik loop veel rond, als u dat bedoelt.
In de villa, wanneer er niemand is, en dat gebeurt vaak nu.
Maar ik kom nooit buiten.
Het idee alleen al verlamt me.
Ik hoop dat u me nu begrijpt en dat u mij, binnen de grenzen van uw beroep...
zal helpen.
U heeft mijn woord, Miss Ibbetson.
Wat onze overeenkomst betreft, ik laat u uw kosten bepalen.
Ik vertrouw u blindelings.
Leg 't contract op de tafel. Ik zal 't tekenen, voor de volgende keer.
En nu ben ik erg moe.
Afgezien van m'n handschoenen, waarom heeft u mij opgebeld?
Ik was niet erg aardig.
Ik was onder de indruk van de manier waarop u gisteren naar mijn huis keek.
U vond de ontbrekende stukken.
Je zal je moeten tevredenstellen met één stuk.
Hoeveel zou de robot waard zijn als we hem monteren en hij het weer doet?
Denk aan 'n erg hoog bedrag.
Heb je er een? - Ja.
Waarschijnlijk was 't nog te laag.
U kan goed praten zonder iets te zeggen.
Ik beschouw dat als 'n compliment.
Als de zaken lopen zoals ik denk, zal je royaal beloond worden.
Ik wou 't niet hebben over geld. Het is een ware eer voor mij.
Waar heeft u die rariteiten gevonden?
Er bestaan duidelijke regels in de wereld van de antiquiteiten:
Het is verboden je bronnen te onthullen.
Er liggen er nog grotere in die hoek.
Leg ze bij elkaar. Ik zal ze zelf catalogiseren.
Zeker.
Kandelaars. Uit de 17e eeuw. Eén paar.
Mr Oldman?
- Ja?
Wat doet u met de meubels in deze vleugel?
De inventaris is nog niet af. Daarna zegt u mij wat eruit moet.
Dank u.
Miss Ibbetson, Ik denk vaak aan uw situatie.
Het spijt me dat ik uw gedachten beheers.
Daar gaat 't niet over. Hoe kan u zo leven?
Ik ben goed georganiseerd en autonoom. Ik heb geen hulp nodig...
maar ik waardeer uw bezorgdheid. - Graag gedaan.
Tot ziens. - Prettige dag.
Het contract.
Ik heb 't gelezen, 't ziet er goed uit.
Ik parafeerde en tekende de laatste pagina.
Zo doet men dat, niet? - Perfect.
Maar uw persoonlijke gegevens ontbreken.
Neem ze over van mijn paspoort.
Dat is al 'n tijdje verlopen.
Niet mijn gegevens. - Dat is waar.
Ik was toen nog jong, maar u kan ze overnemen.
In sommige gevallen adviseer ik direct over te gaan tot een restauratie.
U weet wat u moet doen.
Het duurt iets langer, maar we verruimen de omvang van de schatting.
Dat begrijp ik.
U kleurt uw haren? Ik walg van mensen die hun haar verven.
Ik vertrouw nog minder diegenen die zo'n hoge dunk hebben van zichzelf...
dat ze zelfs niet buitenkomen.
Meneer, vanaf volgende maandag ben ik conciërge af.
Ik breng alleen nog haar boodschappen.
Dat kan me niet schelen. - Dit zijn de sleutels van 't huis.
Waarom geeft u mij die? - Dat is wat Miss Ibbetson wil.
Voor 't geval u 't nog moet bezichtigen.
Wanneer u binnengaat, sla met de deur. Anders raakt ze in paniek.
Ik breek er mijn kop over hoe ik die stukken op één lijn krijg.
Hoe ze in elkaar passen.
Dat zal niet eenvoudig zijn. - Maar ook niet onmogelijk.
Versnellingsbakken zijn als mensen.
Als ze lang genoeg samenzijn, nemen ze elkaars vorm aan.
Jij gelooft dus dat de tijd elke vorm van samenwonen mogelijk maakt.
Absoluut.
Je herinnert mij aan 'n vriend die 'n jonger meisje heeft ontmoet.
Ze had agorafobie.
Pleinvrees? - Precies.
Ze leefde jaren opgesloten in haar flat, helemaal alleen.
Onlangs vertrouwde ze hem de sleutels van haar huis toe...
en sindsdien is hij...
voortdurend bezorgd.
Wat heb ik u gezegd?
Hij zal constant bezorgd zijn om haar. Hij zal denken aan wat ze nodig heeft.
Shampoo, medicijnen, panty's, yoghurt...
Prachtig, niet?
Dat weet ik niet. - Zeg tegen uw vriend dat hij kalm blijft.
De tijd werkt al in op hun versnellingsbakken.
Ziezo, Mr Oldman.
Bent u boos op mij? - Waarom zou ik?
Om wat ik zei over uw haar. - Helemaal niet.
Wilt u dat de verkoop van de meubels gebeurt onder uw naam...
of verkiest u anonimiteit?
Anonimiteit. Anonimiteit. - Goed.
Deze keer heb ik u gezien. Op tv.
Ze hebben mij dat interview opgedrongen.
U bent intrigerender nu. U wordt 'n groot succes bij de dames.
We zijn bij kavel 132.
Gustave Red: Portret van 'n vrouw met hoed.
1956, olie op doek, 80 x 100 centimeter.
Aan de hoogste bieder.
10.000 pond.
Fred. Enig nieuws van Miss Ibbetson? Ze neemt niet op.
Ik heb ook niets meer van haar gehoord.
Ik lig al 'n week in bed met longontsteking.
Wie bracht haar eten?
Miss Ibbetson?
Miss Ibbetson... geef antwoord.
Gaat 't, Claire?
Alstublieft, nee. Ga weg.
Ik ben 't, Mr Oldman.
Ga weg. - Luister, ik ben 't, Mr Oldman.
Ga weg. - Ik ben alleen. Rustig.
Claire? Wat scheelt er?
Ik voelde me niet goed. Ik wist niet wie ik moest bellen.
Niemand nam op.
Toen ben ik gevallen. En ik stootte m'n hoofd...
Claire, doe de deur open. Je moet naar de dokter.
Laat me met rust. Alstublieft, nee.
Alstublieft, nee.
Lap je ook 'n gebroken veilingmeester op?
Ik zou niet weten waar te beginnen. Leuk u weer te zien, Mr Oldman.
Is er iets? U lijkt bezorgder dan anders.
Te veel houtwormen en spinnenwebben en te weinig kunstwerken.
Kan ik 't zo stellen?
Hoe gaat het met ons speelgoedje?
Ik heb sommige stukken samengevoegd.
Maar er ontbreken nog te veel stukken.
Het binnenste. We hebben 't karakter nog niet bepaald.
Zoals m'n vriend en z'n vriendin in de toren.
Misschien. Maar wij hebben onze androïde nog nooit gezien.
We tasten nog in 't duister. - Hij ook.
Hij praat met haar door 'n gesloten deur. - Een gesloten deur?
Als er iemand in 't huis is, sluit zij zich op in haar kamer.
Hij heeft haar gezicht nog nooit gezien? - Hij niet alleen, niemand.
Zoals twee jongeren op internet.
Eerst leren ze elkaar kennen en daarna laten ze zich zien.
Maar dat zal zij niet doen.
Misschien heeft hij geen goede strategie.
M'n vriend zal dus moeilijker slagen in zijn onderneming...
dan wij in de reconstructie van de robot?
Dat hangt af van 't aantal verroeste stukken dat u mij kan brengen.
Wel...
hier is er nog een.
Dat is 'n gsm. Gloednieuw.
Ik ben verroest want ik kan er niet mee werken.
Kan je 't mij leren voor je vriendin komt?
Goedenavond, met Claire Ibbetson. Stoor ik?
Helemaal niet, Miss Ibbetson.
Voortaan mag u mij opbellen wanneer u wil.
Ik wou u bedanken... voor alles, eigenlijk.
Dat hoeft niet. Het belangrijkste is dat u zich beter voelt.
Ja, 't was maar 'n snee in m'n hoofd. Het gaat al veel beter.
Ik heb naar de inventaris gekeken. - Wat denkt u ervan?
U heeft knap werk geleverd, echt...
Maar ik twijfel.
Ik weet niet of verkopen 'n goed idee is. Wat raadt u mij aan?
Dat weet ik niet, ik ken uw plannen niet. Waarom besloot u te verkopen?
Uit noodzaak? Om opnieuw te beginnen, 'n andere reden?
Om al die redenen, vermoed ik. Ik zou zelfs 't huis verkopen.
Het is te groot voor mij.
Soms heb ik de indruk op 'n openbare plaats te zijn.
Ik wil iets wat kleiner is.
Maar het idee om hier weg te gaan naar ergens anders, maakt me bang.
Hoe zou ik 't klaarspelen? Door 'n blinddoek te dragen?
Me laten wegdragen wanneer ik slaap? Uiteindelijk stel ik alles steeds weer uit.
U heeft alle tijd om te beslissen.
Denkt u dat? - Tot de catalogus.
Pijnig uzelf niet. Denk aan uzelf, aan uw toekomst.
Dat is de grootste kwelling. Als ik eraan denk, kan ik niet meer werken.
Ik wist niet dat u werkte.
Ik schrijf. Romans, verhalen...
zulke dingen. - Ik zou ze graag lezen. Ik zal ze kopen.
Gelukkig kan dat niet.
Waarom niet? - Ik gebruik 'n pseudoniem.
En ik haat wat ik schrijf.
Een artiest haat altijd wat hij maakt, Miss Ibbetson.
Gisteren noemde u mij Claire.
Daar was ik me niet van bewust. Ik was bezorgd.
Mijn excuses. - Ik wil dat u dat blijft doen.
'Ik wil dat u dat blijft doen.'
Zo zei ze dat tegen hem. - Wat heeft hij gezegd?
Hij was verrast, maar deed wat ze wilde.
Wat kon hij anders doen? - Zeggen: Noem mij bij mijn voornaam.
Dat is zijn stijl niet. En mijn vriend wil haar niet het hof maken.
Dan krijgt hij haar nooit buiten.
Mijn vriend wil haar niet het hof maken.
Mijn vriend... - Wat 'n vreselijke stem.
Ik dacht dat hij haar gezicht wenste te zien?
'Wensen' is niet 't goede woord.
Hij is nieuwsgierig, misschien. Dat begrijp ik.
Maar de kans dat 't gebeurt is klein.
Misschien is er 'n manier. Alles hangt ervan af of uw vriend moedig is.
Het Franse bureau met de luidende klok?
De tafel met bruyèrehout? Die met de cilinder?
Nee, die houd ik. - Dat was 't.
De volgende keer de schilderijen.
Je zal moeten beslissen of we de foto's hier maken of in 'n studio.
Een studio, ik wil niet te veel mensen in huis.
De beste oplossing. Dan ga ik maar. Nog iets nodig?
Nee, bedankt, Mr Oldman.
Wanneer zien we elkaar terug?
Wanneer zie jij mij, bedoel je? Aangezien ik dat voorrecht niet heb.
Mijn excuses. - Binnenkort.
Prettige dag. - U ook.
Niet te geloven. - Ik kon niet slapen vannacht, Virgil.
Ik moest iets doen zodat je 't mij zou vergeven.
Hoe is 't je gelukt?
Mrs Derain maakt 'n moeilijke periode door...
en ik heb haar overtuigd 't aan mij te verkopen voor 250.000 pond.
Niet echt 'n koopje.
Ik vond 't redelijk. Jij had 't over 8 miljoen.
Nu is iedereen tevreden.
Hoeveel wil jij, Billy?
Geen penny meer dan wat ik heb betaald.
Nu raak je het spoor bijster.
Ik wil dat 't weer wordt zoals vroeger.
Toen ik je vriend was, je medeplichtige, de man die je vrouwen bracht.
Als je 't deed om m'n vertrouwen te herwinnen, deed je 'n slechte zaak...
want dat was je nooit kwijt.
Dit is geweldig. Geweldig. Het zijn belangrijke onderdelen.
Maar dit is 't mooiste.
Een oor. - Een belangrijke stap voorwaarts, niet?
En hoe? We staan op 'n keerpunt. Kijk.
Bravo. De stukken raken geordend.
Hoe gaat 't met uw vriend?
Na hoeveel seconden wist je dat ik 't over mezelf had?
Een paar, om eerlijk te zijn.
Ik geef toe dat ik je raad niet heb opgevolgd.
Dat ging echt te ver, het zou te onvoorzichtig zijn.
Ik begrijp 't.
Het mathematisch geheel van 'n week van zes dagen.
Het mathematisch geheel van 'n uur van 51 minuten.
En voor u, meneer?
Denk je nog aan iets anders? - Thee.
De lengte van 'n punt...
De richting van 'n cirkel. - Uw thee staat hier.
De rand van 'n cirkelomtrek.
Het centrum van 't heelal.
De oppervlakte van 'n segment. - Buitengewoon. Bravo.
De verticale positie van 'n bol.
Ik heb je de schattingen gebracht.
Bestudeer ze aandachtig, want je moet je akkoord geven.
Ik weet er niets van. - Ja, je zal mij moeten vertrouwen.
U bracht veel tijd door in de kelders.
En jij hebt de sloten veranderd? - Ik verander ze om de zes maanden.
Ik controleer, ik verbeter, vooral de verloren stukken in de kelders.
Zo werk ik. Als 't je stoort, zeg 't mij dan.
De nieuwe sleutels liggen op tafel. Pak ze.
Bedankt voor 't vertrouwen.
Was u beledigd toen u buitengesloten was?
Nee, maar ik was bezorgd.
Ik had 't u moeten zeggen. Het spijt me.
Claire, je verspilt je leven voor redenen die ik niet begrijp.
Je ziekte is zo absurd dat die bijna irreëel is.
Zelfs m'n moeder dacht dat ik 't veinsde, de eerste keer.
We waren in 't buitenland.
Ik was bang onder de Eiffeltoren te lopen, ik was als verlamd.
Ik krijste en viel op de grond.
Ik was nog een kind, maar 't gebeurde steeds vaker...
en ze moest mij geloven.
Was er ooit 'n open plek waar je die angst niet gevoeld hebt?
Eén keer, op 'n schoolreis naar Praag.
Ik was 14.
Het plein met de astronomische klok. Ik stak het wel honderdmaal over.
Het was prachtig. Ik herinner me 'n restaurant met 'n vreemde versiering.
Als er één plek is waar ik heimwee naar heb, is 't dat restaurant.
Ik voelde me er zo gelukkig.
Het heette 'Night and Day'.
Je bent er nooit meer geweest? - Nooit.
Waarom gaan we nu niet? Ik zou je er graag heenbrengen.
U lijkt niet echt gelukkig terwijl we er bijna zijn.
Onze robot treedt bijna uit de schaduw.
Nee, ik ben verrukt. Je bent 'n kei.
Maar...
het is één van die avonden waarop je je voelt zoals dit ding:
Onvolledig.
Waarom bent u nooit getrouwd en heeft u nooit kinderen gekregen?
Mijn affectie voor vrouwen komt overeen met de angst die ze mij inboezemen...
en mijn onvermogen hen te begrijpen.
Als dat de regel is, lijkt Miss Ibbetson daarop 'n uitzondering.
Ik vrees van wel.
U heeft haar echt nog nooit gezien? - Slechts één keer.
Hoe ziet ze eruit?
Ik vermoed dat belangstelling voor 'n persoon...
onvermijdelijk meebrengt dat je overtuigd bent dat ze erg mooi is.
Tot op zekere hoogte.
Ze is over twee dagen jarig. Ik zou haar iets bruikbaars willen geven.
Ik denk niet dat 'bruikbaar' het beste is.
Nee? - Nee, de eerste keer...
kun je beter iets traditionelers geven.
Dag, meneer. - Dag.
Dag, meneer.
Mr Oldman, kijk eens wat ik vond in de kelder.
U was geïnteresseerd in die oude rotzooi.
De steunen voor de kroonluchter. Mijn collega's konden ze niet vinden.
Geef me uw sleutels, dan leg ik ze in uw auto.
Dat is erg aardig.
Wacht.
Dank u.
Dag, Mr Oldman.
Ik was zo vrij mij je verjaardag te herinneren.
Fijne verjaardag, Claire.
Ik las uw schattingen.
Heb je ze begrepen?
Ja, belachelijke bedragen. Zelfs 'n achterlijke zou het bedrog zien.
Ik heb gewaarschuwd. Je moet ze interpreteren.
De bedragen zullen hoger zijn. - Wat als ze dat niet zijn?
Onwaarschijnlijk, maar dan compenseren we ze...
door hogere marges op belangrijke stukken.
Een gok waar alleen ik bij kan verliezen. U probeert mij op te lichten.
Het is altijd in uw voordeel, u bent 'n dief.
Ik ben bereid m'n commissie meteen af te staan.
Ik zal hen vragen uw prulletjes direct terug te zetten.
En doe mij 'n plezier, verdwijn van de aardbodem.
1984, meneer.
Ik heb me misdragen.
Ik voel me zo stom.
Ik moet mezelf aanhoudend verdedigen...
maar ik heb nog nooit bloemen gekregen. Ik weet niet wat mij bezielde.
Je hoeft niet bang te zijn, ik ben niet boos op je.
Mijn verjaardagen waren altijd vreselijk en u...
sinds uw komst...
zette u mijn leven op zijn kop.
Onlangs ging ik naar beneden, deed ik de voordeur open...
en keek ik in de tuin.
Ging u naar buiten? - Nee.
Ik was bang.
Ik voelde me vreselijk...
maar ik was nooit eerder zo ver gekomen.
Zal ik langskomen?
Het is zinloos.
Er bestaan behandelingen die je kunnen helpen.
Ik praat liever met u dan met 'n psychiater.
Is dat 'n compliment? - Ja.
Het portret van de danseres staat hier.
Eén van de dingen die ik wil houden. - Het heeft niet veel waarde.
Een portret van m'n moeder. Ze was zo oud als ik toen ze 't liet maken.
Lijk je op haar? - Ze was veel mooier.
Daar kan ik helaas niet over oordelen.
Ik ga, Claire.
Aarzel niet mij te bellen als je wat dan ook mocht nodig hebben.
Dank u, Mr Oldman. Tot binnenkort, hoop ik.
U bent 't, meneer de directeur. Nee, ik ging u bellen.
Maar 't opruimen van de meubels is ingewikkelder dan verwacht.
Ja, Oldman zorgt ervoor.
Hoe is hij?
Niet zo oud als u zou denken.
Hij kleedt zich vreemd, maar hij is nog aantrekkelijk
en ik kan hem vertrouwen.
Waarom? Bent u jaloers?
Verliefd? Nee, ik denk 't niet.
M'n ziekte schrikt 'm af, zoals iedereen.
Nee, 't is niets. Ik heb m'n voet bezeerd. Kunnen we later verder praten?
Wie is daar?
Nee, ga weg. Alstublieft, ga weg.
Ga weg. Eruit.
Laat mij met rust.
Ga weg.
Alstublieft, help mij. Alstublieft.
Rustig, Claire. Wat is er gebeurd?
Help mij. U moet mij helpen. Help mij.
Ik kom zo snel ik kan. - Alstublieft... Virgil.
Ik ben 't. Wat is er gebeurd?
Er is iemand in 't huis. Jaag 'm weg. - Rustig, Claire. Er is niemand.
Laat 'm weggaan. - Rustig, Claire.
Ik was 't, daarnet. Ik was 't, Claire.
Ik was 't.
Ik had me in de kamer verstopt om je te kunnen zien.
U heeft mij bespioneerd?
U heeft mij bespioneerd.
Eruit.
Ik wil niets meer met u te maken hebben. Ga weg.
Alsjeblieft, Virgil, ga niet weg.
Geloof me, normaliter gedraag ik me niet zo.
Ik ook niet.
Ik zal fouten maken...
maar voor niets ter wereld wil ik je pijn doen.
Het is gewoon sterker dan mezelf.
Ik moet je zien.
Je had haar moeten zien.
Bleek zoals een ets van Dürer.
Een schepsel, doodsbang van 't universum.
Ik kon m'n eigen angst in haar ogen zien.
Eender welke man zou graag zo bang zijn als jij op dat moment.
Het is een mirakel. - Daar is het nog te vroeg voor.
En jij moet voorzichtig zijn. In deze fase worden fouten gemaakt.
Als je denkt 'n vrouw veroverd te hebben, vergeet je je strategie.
Welke strategie mag dat wezen?
Nooit stoppen met verrassen. Onvoorziene dingen doen.
Een gok doen, 'n risico lopen.
Je wil dat ik mij anders ga gedragen.
Dat is precies waarom u 't moet doen.
Zolang u speelt volgens haar regels zal ze zich altijd...
een patiënte voelen. Ze moet behandeld worden als 'n vrouw.
Wat vind je ervan? Mooi?
Ik weet 't niet.
Wat vindt u?
Het staat je, buitengewoon. Misschien 'n kleinere maat?
Dat denk ik ook.
Het is lang geleden dat ik zo'n cadeau kreeg.
Dan werd het tijd.
Ik weet 't niet. Ik ben 'n beetje overdonderd.
Sorry, ik kan niet... - Wat?
Natuurlijk. Het spijt me. Ik had 't niet begrepen.
Eerlijk gezegd weet ik niet of ik dit alles verdien.
Laat mij daarover oordelen.
Als we geen datum vastleggen voor de veiling in Stockholm...
dan plegen ze zelfmoord.
Het is te ver. Laat ze zelfmoord plegen.
En 'n afspraak met de Hermitage, en de veilingen in San Francisco en Madrid.
Dito, te ver. - We kunnen hen niet laten vallen.
Er zijn genoeg veilingmeesters. Een andere zal hen minder kosten.
Zoals u wilt, Mr Oldman.
Lambert... ben jij getrouwd?
Ja... bijna 30 jaar.
Hoe is 't, samenleven met 'n vrouw? - Het is net als 'n veiling.
Je weet nooit of jouw bod 't beste is.
Deze. - Goed zo.
Ben ik goed opgemaakt?
Prachtig. Zeer goed.
U liegt. - Claire...
Ik weet niet meer hoe 't moet. Ik zie eruit als 'n monster.
Geloof me, met wat oefening zie je er prachtig uit.
En dan neemt u mij mee naar 'n veiling en naar gala's vol elegante mensen...
en naar de meest verfijnde restaurants.
Vandaar die geschenken. Of niet, Virgil?
Zodat ik beetje bij beetje herstel en daarna neem je me mee naar buiten.
Is 't niet?
Doe nu niet zo, laten we praten.
Wellicht hebben we 't slecht aangepakt, ik was 'n beetje overhaast.
Geef jezelf de schuld niet. Zij is 't die altijd alles in 't honderd laat lopen.
M'n tante was alweer weggelopen. - Dat meen je niet.
We vonden haar in Central Park.
Het spijt me, Terry, herstellen had geen zin.
Het was veel gemakkelijker 'n nieuwe te maken.
Deze heeft 'n grotere reikwijdte. Als ze gaat lopen, vind je haar terug.
Vergeet de pc niet te herprogrammeren. - Dat kan ik. Je bent 'n engel.
Bedankt, schat. - Geen probleem.
Tot morgenavond. - Ja.
Je moet iets zoeken dat haar opwindt en haar ook geruststelt.
Ze zal het blijven zien als 'n bedrieglijke therapie.
Nodig haar uit voor 'n etentje. - Ja, in de Noma in Kopenhagen.
En bij kaarslicht zegt u haar dat ze veel mooier is dan haar moeder.
Na 't eten kan je met ons koffie drinken. - Als u mij uitnodigt, waarom niet?
Even serieus, ik zou graag willen dat je haar zou zien en zou horen praten...
je zou haar vast beter begrijpen dan ik.
Wie zei dat 't niet serieus was?
129.403.
Uw champagne. - Kan je dit uitrekenen?
12.624.831,333...
Niet te geloven.
Je ziet er stralend uit, Claire.
Heb jij dit allemaal gedaan?
Ik heb talent voor binnenhuisarchitectuur.
Je hebt schitterend werk geleverd. Dank je.
Ik wou al 'n tijdje met je alleen zijn...
op 'n rustige plek, ver van de luidruchtige massa.
Op jouw sereniteit, Claire.
Op jouw ironie, Virgil.
Ik kan 't je nu eindelijk zeggen. - Wat?
Je bent nog mooier dan de danseres.
Er is opgediend. Ga zitten. - Dank je.
Maar ik ben 'n erbarmelijke kelner. Ik kan niets garanderen.
Ik neem 't risico. - Wat roekeloos van je.
Waarom?
Als de bediening niet bevalt, ben ik verplicht 'n volgende keer...
te reserveren in 't beste restaurant.
Laten we de avond niet verknoeien. Laten we 't niet over mij hebben.
Ik zou liever over jou praten, jouw verleden.
Mijn leven heeft niets origineels.
Een kind verliest z'n ouders en belandt in 'n vreselijk weeshuis.
Het enige positieve was dat de zusters de jongen straften...
door hem te laten werken met 'n restaurateur van kunstvoorwerpen.
Dat is prachtig.
En omdat hij deze vakman graag observeerde...
haalde de jongen veel kattenkwaad uit om zo vaak mogelijk gestraft te worden.
Zo leerde hij de kunst kennen, de schildertechnieken...
hoe je echt van vals onderscheidt, enzovoorts.
In 'n oud artikel van je dat ik op internet vond...
zei je: 'In iedere vervalsing zit steeds iets authentieks.'
Wat bedoelde je daarmee? - Bij het imiteren van 'n kunstwerk...
weerstaat de vervalser de verleiding niet iets persoonlijks toe te voegen.
Vaak is 't een kleinigheid, een onbeduidend detail...
een penseelstreek die hem uiteindelijk zal verraden...
en z'n eigen ware gevoeligheid zal blootleggen.
Ik houd van je manier van praten.
U had niet overtuigender kunnen zijn, een geboren charmeur.
Ik krijg 'n voldoende? - Een tien, met onderscheiding.
Sorry, ik heb je verwaarloosd.
Je zei niets over Claire.
Als ik haar probleem niet kende, zou ik zeggen dat ze 'n gewone vrouw is.
En ze is veel knapper dan u had gezegd.
Echt. Ik vind haar leuk. - Ga je me jaloers maken?
Als u mijn advies wil: Bid dat haar toestand niet beter wordt.
Doen we kavels 87 en 88 afzonderlijk? - Nee, altijd samen. Dat is belangrijk.
Wat kan ik voor u doen?
Het gaat om Robert. - Wat is er?
Zeg het maar.
Het gaat niet zo goed tussen ons, dat is 't probleem.
Al die meisjes die om hem heen hangen. Ik denk dat ik...
Ik ben bang dat ik 'm kwijtraak. - Kan ik iets doen?
Zal ik met 'm praten?
Hij heeft 't nu over een zekere Claire.
Claire? Ik begrijp 't niet.
Met hem moet iedereen altijd op z'n hoede zijn.
Dat geldt ook voor u.
Ik voel me zo stom.
Beloof me dat u hem niets zegt.
Beloofd.
Wacht u hier al lang?
Als u had gebeld, had ik u niet laten wachten.
Ik praat liever persoonlijk met je. - Is er iets?
Eén van m'n assistenten komt. Geef hem de Vaucanson zoals hij is.
Zoals u wilt. - Zeg hem 't bedrag en hij zal 't regelen.
Ik heb recht op 'n uitleg, niet?
Je bent niet de betrouwbare en discrete man die ik dacht.
Het is vreemd ze zo opgepoetst te zien. Alsof ze niet van mij zijn.
Ik denk niet dat er iets ontbreekt.
Er ontbreekt wel iets.
Hoe kon je hier de beste jaren van je leven doorbrengen?
Ik weet 't niet, maar het was het juiste voor mij.
Was?
Dat is 't nog steeds. En zal 't altijd blijven.
Altijd...
Je moet hier uit. Dat moet je alleen doen.
Dat durf ik niet.
Het is een spinnenweb waar ik nooit uit zal komen.
Een oude verzameling waar m'n vader van hield.
Ik heb nooit geweten wat 't was.
Dag, meneer de directeur. Ja, ik ben bijna klaar.
Maar 't laatste hoofdstuk ga ik herschrijven.
Een meer optimistisch einde.
Als dat alles is...
Ja, tot binnenkort. Dank u.
Die stukken zijn misschien waardevol, maar ik weet niet wat 't is.
Soms vraag ik me af... - Wat?
Of je meer interesse hebt voor m'n spullen dan voor mij.
Hoe kan je zoiets zeggen?
Ik had je niet moeten binnenlaten. Ik had 't niet moeten doen.
Ik heb de ontbrekende stukken gevonden. Wil je 't werk afmaken?
Dat is uw probleem.
Sarah is me onlangs komen opzoeken. Ze leek in de war over jullie relatie.
Gaat u mij nu raad geven?
Nee, wat vrouwen betreft ben jij de expert.
We kunnen weer beginnen waar we ophielden. Maar op twee voorwaarden.
Ten eerste, u betrekt me niet meer bij uw privéleven.
En ten tweede?
U neemt dit terug.
Uw Vaucanson interesseerde mij niet voor 't geld.
Ik heb 'm bij me. Hij ligt in de auto. - Met de nieuwe stukken?
Daarvoor zal je wat geduld moeten uitoefenen.
Het heeft te maken met m'n privéleven. - Ik wil 't niet weten.
Maar als u zou moeten kiezen tussen Claire en de robot, vandaag...
wie zou u kiezen?
Deze. - Uitstekende keuze.
Als de grootte niet goed is, mag mevrouw altijd binnenspringen.
Dank u, ik zal 't haar zeggen.
Claire? Ik ben 't.
Ik heb je lunch bij me.
Claire? Geef antwoord.
Ben je beneden?
Heeft iemand 'n vrouw uit de villa zien komen?
Nee, ik denk 't niet. Zagen jullie iemand uit de villa komen?
En jonge vrouw, gemiddelde grootte.
Een beetje bleek. - Ik denk dat ik haar zag.
Ik zag haar niet naar buitenkomen, maar ze liep weg van 't hek.
Wanneer? - Vandaag, ik ontbeet.
Wat kan u mij nog meer zeggen? - Ze leek 'n beetje vreemd.
Vreemd... Welke kant liep ze op?
Naar 't park.
231.
Idioot.
Virgil? - Ze is weg.
Wie? - Claire. Ze is verdwenen.
U maakt 'n grapje? - Ik heb overal gezocht.
Iemand zag haar weggaan. - Zal ik komen?
Alsjeblieft.
Is dit ooit eerder gebeurd? - Ik zei 't al...
Ze kwam zelfs niet bij 't raam staan.
Heeft ze vrienden waar ze heen zou gaan?
Ze surfte op haar pc, praatte met mensen onder een andere naam.
Ver kan ze niet zijn. - Laten we het hopen.
Ik heb deze ronde al drie keer gemaakt.
Hallo? - Mr Oldman?
Heeft Miss Ibbetson gebeld, Lambert? - Nee.
Als ze belt, laat het mij weten. - Oké.
Ik hoop dat u het niet vergeten bent.
Wat?
Wat is er gebeurd?
Daar is hij.
Kavel nummer 1.
Een spiegel midden 18e eeuw, Venetiaans, eind barok.
Hout met bladgoud, gebeeldhouwde rococoversieringen...
bloemmotieven en slingers. Bovenkant rijkelijk...
Hout met bladgoud, rocailles, bloemmotieven en slingers.
Bovenkant met krullen.
Openingsbod: 130.000 euro?
140.000 euro.
150.000 voor meneer links van mij. 160.000, mevrouw achterin.
170.000.
180.000 aan de telefoon.
200.000 voor meneer links van mij.
220.000.
250.000 aan de telefoon.
Nog steeds niets. Ik blijf hier zoeken.
Robert zoekt iets verderop. Ik bel u terug.
280.000.
310.000. Wie biedt meer?
Verkocht.
Ik loop de ziekenhuizen af...
maar nog steeds niets. - Ga door.
We vinden haar wel. Ik houd je op de hoogte.
Dank je, Robert.
Kavel 2. Een geweldige 17e-eeuwse Fassendenschrank...
uit walnoot, esdoorn, eik en es.
Het kader met inleg en de twee deuren versierd...
met architecturale motieven worden omgeven door fruit en maskers...
en drie spiraalvormige kolommen.
Het onderste deel heeft twee laden en gesculpteerde poten.
Er zit niets anders op dan de politie bellen.
De pers zal zich erop storten. Laten we nog even wachten.
Wat hoopt u?
Dat ze terugkomt...
of opdaagt, of dat men ontdekt waar ze is.
Iemand met haar problemen verdwijnt niet zomaar.
Dat hangt ervan af.
Ongeacht hoe diep die zit, een fobie kan soms verdwijnen.
Waarom ging ze weg?
Misschien gebeurde er iets tussen jullie waardoor ze die beslissing nam.
Je weet heel goed dat dat onmogelijk is.
Jij bent de enige die alles weet wat er tussen ons is gebeurd.
Excuseer.
Het spijt me, Mr Oldman.
Ik heb alle uitgevers gebeld, maar niemand kent haar.
Ze zeiden dat zij soms zelf de schrijvers met pseudoniemen niet kennen.
Ik had nooit gedacht dat jij in zo'n situatie zou verzeild raken.
Ik weet niet hoe ik je kan helpen. - Je hoefde alleen maar te luisteren.
Gezien de ziekte van de dame lijkt 't mij onrealistisch...
dat ze zou zijn weggelopen.
Ik zou zeggen...
dat ze misschien... werd ontvoerd.
Onwaarschijnlijk. Ze had geen vijanden.
Of iemand was helemaal weg van haar en nam haar met geweld mee.
Maar wie?
Ik heb m'n twijfels over Robert. - De jongeman?
Na jouw beschrijving is hij niet 't type.
Vanuit literair oogpunt voldoet hij.
De jonge ridder die de jonkvrouw redt uit de klauwen van de oude man...
die niet kan liefhebben. - In de literatuur, inderdaad.
Laat je niet meeslepen.
Misschien had ze haar redenen om te verdwijnen.
Ik zie niet in welke.
De laatste tijd ervoer ze emoties en gevoelens...
die niet samengaan met vluchten.
Als ik jou was, zou ik niet te zeker zijn.
Onze emoties zijn als kunstwerken, je kan ze vervalsen.
Ze lijken op 't origineel, maar het zijn vervalsingen.
Vervalsingen? - Alles kan vervalst worden.
Vreugde, pijn...
haat...
ziekte, herstel...
Zelfs liefde.
Virgil, er is iets waaraan we niet gedacht hebben.
Weet je zeker dat er in de villa niet nog meer geheime kamers zijn?
Ik herinner me geen andere deuren zoals die van de kamer van Miss Ibbetson.
We hebben overal gekeken, behalve op zolder. Als u wilt...
Wist u dat Miss Claire schreef?
Ik hoorde haar ouders erover praten.
Ze gebruikte 'n pseudoniem voor haar boeken.
Dat wist ik niet, ik heb de boeken nooit gezien.
Ze wilde ze vast niet in 't huis.
We verdoen onze tijd. Er zijn geen andere geheime kamers.
We moeten... - Stil.
Je bent teruggekomen.
Claire, ik voel dat je daar bent, geef antwoord.
Je bent teruggekomen.
- Natuurlijk.
Was je bang van niet?
Ik dacht dat je me had verlaten. Zoals de laatste keer.
De laatste keer?
Toen we terugkwamen van Praag.
Ik zou je nooit achterlaten.
Ik was gelukkig in Praag, in dat vreemde restaurant.
Ik was er met m'n eerste vriend.
Hij was ouder dan ik.
Toen we terugkwamen, op 'n namiddag...
liepen we in 't stadscentrum.
Er reed 'n wagen op ons in.
Toen ik weer bijkwam was hij er niet meer.
Ik keerde terug naar huis en ben nooit meer buitengekomen.
Ik had nog nooit met 'n vrouw geslapen, ik heb geen oog dichtgedaan.
Ik heb de hele nacht naar haar gekeken.
Het was prachtig.
Welkom in de wereld van de volwassenen.
U hebt haar verliefd laten worden op u. - Ik had 'n goede leermeester.
Ik weet nu waar de dwerg zich verstopte.
Er moet hier 'n voetstuk geweest zijn.
Hij hurkte hier en zijn stem weerklonk aan de binnenkant.
Dat zal veel indruk gemaakt hebben. - Kan je liefde veinzen?
Gezien de vervalsingen waarover u sprak, zou ik zeggen: Niet helemaal.
Als liefde 'n kunstwerk is...
Als 't zo zou zijn, is dat merkwaardig. Dan kon ze per opbod verkocht worden.
De meest biedende zou hete nachten beleven.
Ik hoop dat ik jouw liefde niet verstoorde. - Geen probleem.
Een klep, twee scharnieren, 'n zekering... Hij wordt zo goed als nieuw.
Wat gaat u nu doen?
Ik wil haar overhalen buiten te komen.
Als ik u was, zou ik niet te zeer aandringen.
Ze is te kwetsbaar.
Wanneer u het het minst verwacht, zal alles als vanzelf in elkaar passen.
Virgil, ben jij 't?
Help. Help.
Omhooghouden. - Oké.
Waarom zeg je dat je er niet van houdt?
Ik heb me hier nooit thuis gevoeld. Het is meer een hotel.
Je komt laat thuis, je slaapt. De volgende morgen ben je weer weg.
Laten we terug naar binnen gaan.
Het lijkt eerder voor grote recepties.
Ja, maar dat plan is niet doorgegaan.
Behalve de openingsreceptie.
Ik wantrouwde mensen in die mate dat ik ze op een afstand hield.
Weg van mijn eigen hotel.
Ik was 'n dwaas.
Ik maak me nog steeds druk wanneer ik de dienstbode zie...
en de meiden die hier rondhangen. Na 't avondeten stuur ik ze naar huis.
Ik zei toch dat we op elkaar leken. - Ja, je had gelijk.
En door jou heb ik 't begrepen.
Waar gaan we naartoe? - Dat zie je wel.
Doe je ogen dicht, ik zeg wanneer je ze mag openen.
Niet bang zijn, ik leid je.
Ik houd niet van spelletjes met de ogen dicht.
Kijk uit voor de trede.
Rustig.
We zijn er bijna.
Stop.
Doe je ogen open.
Niet te geloven.
Het is overweldigend.
Ik verzamel ze al m'n hele leven.
Ik ben dus niet de eerste. Je had al andere vrouwen.
Ik heb van hen gehouden en zij van mij. Ze leerden mij op jou te wachten.
En nu jij er bent, willen we graag dat jij bij ons komt wonen...
en dat je van dit mooie hotel je thuis maakt.
Mocht ons ooit iets overkomen, wil ik dat je weet dat ik van je houd.
Ik houd ook van jou.
De catalogus voor de veiling van de schilderijen en meubels is klaar.
Gefeliciteerd, Virgil.
Het werd tijd. - Hij is erg mooi.
Wie gaat die mooie dingen kopen?
Ik wil zo graag weten wat je ervan denkt.
Vind je hem niet mooi?
Nee, het is gewoon...
Sinds ik besloot bij jou te gaan wonen, heb ik nagedacht.
Ik wil niet langer verkopen.
Ik wil alles laten zoals 't is.
Dat begrijp ik.
Weet je het zeker? - Geloof me, ik zou hetzelfde doen.
Morgen staat alles weer op z'n plaats.
Geweldig, Virgil.
Op de meest gekwelde en fortuinlijke catalogus van m'n carrière.
Dat zegt veel. Gezondheid.
En aangezien jullie mijn familie zijn, heb ik ook 'n belangrijke mededeling.
Volgende week heb ik 'n veiling in Londen. De belangrijkste in mijn carrière.
En de laatste.
Hij werd gezien met 'n vrouw onlangs.
Wie? Virgil? - Ja.
Hij heeft eindelijk ingezien dat de ergste seksuele perversie kuisheid is.
Hoe voel je je voor je laatste veiling? - Ik heb me nog nooit zo goed gevoeld.
De verwachtingen zijn hooggespannen. Al mijn collega's zijn er.
Dat is lief van hen. - De reden voor deze affectie is...
dat ze weten dat ze niet meer met mij te maken zullen krijgen.
Ik ben erg gelukkig, Claire.
Ik wou dat je hier kon zijn. - Ik ook...
maar ik ben nog niet klaar om te reizen. Ik word draaierig in de auto.
Maak je geen zorgen, we hebben alle tijd om te reizen.
We zijn klaar, Mr Oldman. - Ik kom.
Nog nieuws van onze jonge vrienden?
Voortdurend. Ze laten me nooit alleen.
Goed zo, doe hen de groeten.
Ik hoor dat je moet gaan. - Ja.
Ik kan niet wachten om weer thuis te zijn. - Veel geluk, m'n liefste.
12. 100.000 pond.
Wie biedt meer?
12.300.000 pond.
Doet iemand 'n hoger bod?
Een telefonisch bod van 12.500.000.
Wie biedt meer?
12.500.000 eenmaal...
Verkocht. Voor 12.500.000 pond.
Dames en heren, ik dank u zeer.
Ik had zo'n hoge prijs niet verwacht.
Mag ik in 't openbaar dag zeggen? - Billy.
Je was geweldig. Ik ben blij voor je. Ik ga je missen.
Je zegt 't alsof we elkaar niet meer gaan zien.
Toch wel...
maar van onze exploten van vroeger word ik nostalgisch.
Je komt 't te boven.
Ik had ooit 'n groot artiest kunnen zijn indien jij in mij had geloofd.
Daarom heb ik je een van mijn werken gestuurd.
Ik beloof dat ik 't niet zal verbranden.
Claire. Ik ben terug.
Heb je Miss Claire gezien? - Nee, meneer.
Waar ben je?
Ze ging vast weg.
Zo was 't gisteren ook. Sarah en Robert hebben haar toen opgehaald.
'In elke vervalsing zit altijd iets authentieks.'
Daar ben ik het mee eens.
Daarom zal ik u missen, Mr Oldman.
'In elke vervalsing zit altijd iets authentieks.'
Daar ben ik het mee eens.
Daarom zal ik u missen, Mr Oldman.
Dag, Mr Oldman. We hebben bezoek vandaag.
Goed, hè? Kijk eens wie er is.
Hoe gaat 't, Mr Oldman?
Ik heb uw post meegenomen. Een paar dagbladen en tijdschriften.
Een paar dagen geleden bracht men meubels naar de villa hiertegenover.
Is u dat opgevallen?
Ja, maar van hieruit zie ik niet veel. Vraag 't aan haar.
Claire, luister naar wat meneer gaat zeggen.
En de volgende dag kwamen andere werklui en die namen alles weer mee.
En de volgende dag...
In 18 maanden drie leveringen en drie verhuizingen.
Ik was hier 'n tijdje geleden.
Herinnert u zich dat nog? - Negen.
Hoe bedoelt u?
U kwam hier negen keer.
Vandaag is de tiende keer.
Zag u 'n vrouw de villa verlaten?
Gemiddelde grootte, licht haar, 'n beetje bleekjes.
Dat was toen de 231e keer.
Bent u zeker?
Daarna nog 6 keer.
Op anderhalf jaar zag ik haar 237 keer naar buitengaan.
Wat zei ik? Ze is 'n fenomeen. Ze herinnert zich alles.
Dat kan niet.
U was 63 keer in de villa.
36 keer overdag en 27 keer 's avonds.
Uitgezonderd de avond van 't ongeval.
1-4-4.
1-4-4?
Het nummer om de ziekenwagen te bellen.
De villa is beschikbaar.
Als u interesse heeft, maak ik een prijsje voor u.
Van wie is de villa? - Van mij.
Maar ik weet niet wat ik ermee moet.
Ik verhuur 'm vaak aan mensen uit de filmwereld.
Mensen uit de filmwereld? - De afgelopen twee jaar...
verhuurde ik 'm aan de technicus die mijn lift herstelt.
Een lieve jongen.
Hij kan alles. Hij kan alles repareren.
En hij kust me altijd...
en brengt me bloemen.
VOOR VIRGIL MET LIEFDE EN DANK, BILLY
POLITIE
Komt u binnen, meneer.
We hebben het ingericht volgens uw wensen.
Uw koffers komen morgen.
Ik kom nog met 'n kopie van 't contract.
Mocht u nog iets wensen, aarzel niet mij te bellen.
Mocht ons iets overkomen, weet dan dat ik van je houd.
Bent u alleen, meneer?
Nee... ik wacht op iemand.
Dutch NN1